De 3 Cauldrons: Keltische kaart van je innerlijke zelf
We spreken vandaag vaak over chakra’s en waar deze geblokkeerd zitten in ons lichaam. Ik voelde dat eigenlijk nooit. Die chakra’s bleven voor mij iets abstracts. Voor veel mensen lijkt het te werken, maar ik voelde tegenstand. Er moest wat anders zijn. Ik stelde mezelf net iets andere vragen, zoals: waar zijn mijn hoofd, hart en buik, of beter gezegd womb (baarmoeder) het over eens?
De Cauldron of Poesy
Ik vond het antwoord uiteindelijk tijdens mijn barden opleiding enkele jaren terug, in een oud Iers gedicht: de “Cauldron of Poesy,” verteld vanuit het standpunt van de bard Amhairghin. Het beschrijft drie ketels, of in het Engels ook cauldrons, in ons lichaam. Geen chakra's, maar iets dat rechtstreeks uit de Keltische bodem komt. Mijn bodem, de grond waarin ik zelf geworteld ben..
Er zijn 3 Cauldrons.
Coire Goiriath, ook wel “de ketel van warmte” genoemd. Die vind je in je schoot. We zeggen ook wel ons buikgevoel. Nog meer link ik het met de baarmoeder als vrouw. De plaats waar geboorte en dood met elkaar verbonden zijn. Deze ketel staat voor je basis-levenskracht, je verbinding met de aarde, het feit dat je ademt en beweegt.
Coire Ernmae, ook wel “de ketel van roeping” genoemd. Deze zit in je hart en wordt gevuld of net geleegd door vreugde en verdriet. De grote emotionele golven van een leven die je écht durft voelen en doorleven, die zijn de voedingsbasis van deze cauldron.
Coire Soís, als laatste, “de ketel van wijsheid”. Deze zit in je hoofd en is bij de geboorte verbonden met the Otherworld en de bron van alle inspiratie. Deze ketel volledig in sync brengen met de andere 2 betekent dat je je zielsgave, jouw lot, kan laten landen in je gewone dagelijkse leven.
Drie ketels. schoot, hart en hoofd. Aarde, gevoel, wijsheid. Dat verklaart meteen ook waarom je in ceremonies met mij deze 3 plaatsen zalft met de olie die we op dat moment gebruiken.
Waarom niet gewoon de chakra's?
Ik krijg deze vraag vaak en ik wil vooral duidelijk maken dat ik niet zeg dat de chakra’s niet bestaan of ik ertegen ben. Integendeel, de chakra's zijn een prachtig, krachtig systeem. Maar ze komen uit de Hindoefilosofie, een traditie die niet de mijne is. Wanneer ik met chakra's werk, leen ik een taal, een kaart uit een ander land, van een andere cultuur. Het landschap dat ze beschrijven is echt, maar het is niet de taal waarin ik van nature voel, denk of bid.
De cauldrons zijn anders. Ze komen uit dezelfde stroom als de rest van mijn pad: Keltisch, verbonden met land en seizoen, met Brighid, met de Godin. Als ik mijn handen op mijn buik leg en adem in de ketel van warmte, vertaal ik niets. Ik kom gewoon thuis.
Perfecte cauldrons zijn geen doel
En dit is misschien wel het belangrijkste van allemaal: de cauldrons zijn nooit "af" of perfect in balans. Ze zijn dynamisch, reageren op wat je meemaakt in het leven. Vandaag staan ze misschien meer in balans dan morgen. En dat is helemaal ok.
Dit is geen systeem van spiritueel meesterschap. Het is een systeem van spirituele relatie. Je bezoekt je ketels. Je luistert naar hen. Je leert jezelf kennen. Je zorgt beter voor jezelf en zo zorg je dat ze meer in balans komen. En daartussen leven we verder en gebeurt wat er gebeurt..
Het is gevaarlijk om je ego te laten spreken hier. Wij willen heel graag ons gevoel van vooruitgang strelen en zullen dan willen voelen dat alles in balans is. De echte vraag die je je stelt als je werkt met de cauldrons is: “wat voel ik werkelijk, vandaag, in mezelf.”
Ok, wat doe ik dan met die cauldrons?
Je hoeft geen ingewikkeld ritueel op te bouwen om met je cauldrons te werken. Het begint met een simpele vraag, gesteld met een hand op de juiste plek:
Buik: Voel ik me vandaag gedragen? Waar mag ik nog ontvangen, in plaats van zelf te dragen?
Hart: Is mijn hart vandaag open of gesloten? Wanneer voelde ik mijn hart het laatst bewegen van vreugde of van verdriet zonder dat er een muurtje in de weg stond?
Hoofd: Wat wil er door mij heen, vandaag? Op welke manier mag mijn talent meer landen in mijn dagelijks leven?
Geen foute antwoorden. Alleen eerlijkheid.
Dit werk is een pad, geen quick fix
Wat ik in mijn cirkels vaak merk, is dat concreet zijn de grootste sterkte is. Dat doen we dan met ademwerk, met een seizoensolie als extra laag of gewoon met stilte. In plaats van de vage vraag "hoe gaat het spiritueel met me?" kan ik beter vragen: waar stroomt het? Waar zit het vast? Wat vraagt deze ketel vandaag van mij?
Nog belangrijker: via het systeem van de Cauldrons verloochenen of overstijgen wij ons gevoel niet. Het vraagt ons net om het dieper te voelen. Te doorvoelen. Verdriet, vreugde, verlangen, liefde. Al deze dingen zijn allemaal brandstof voor de ketels, niet iets om weg te mediteren.
Amhairghin, volgens de mythologie, vertelt ons dat de ketels de vaten zijn waarin wijsheid gebrouwen en uitgedeeld wordt. De plaats waar het ruwe materiaal van een mensenleven verandert in iets dat zowel het individu als de community voedt.
Deze manier van mezelf in balans brengen werkt voor mij. Ik zorg voor mijn ketels al langer dan ik ze ken. En elke keer wanneer ik mijn handen op mijn lichaam leg en vraag: wat is hier werkelijk, krijg ik een eerlijk antwoord.
Wil je de 3 cauldrons ook beter leren kennen en ze ook leren voelen? Samen, in een kleine groep, via begeleide meditatie? Schrijf je dan in voor onderstaand webinar. PS: heb je de RitueelKit Samhain besteld, dan zit dit webinar mee in jouw pakket.
Met speciale dank aan mijn mentoren die mij het concept van de 3 cauldrons hebben bijgebracht, allemaal onafhankelijk van elkaar.
Opmerkingen